środa popielcowa,post

niedziela, 22 lutego 2009
 ŚRODA POPIELCOWA - poprzedzana niegdyś hucznie wtorkiem zapustnym, czyli ostatnim dniem karnawału - to pierwszy dzień trwającego 40 dni Wielkiego Postu (stąd też stara polska nazwa Wstępnej Środy).
   Post zgodnie ze swoją nazwą nawiązuje do czterdziestodniowego pobytu Chrystusa na pustyni, gdzie pościł i był kuszony przez szatana. Jezus udał się na to odosobnienie i umartwianie zaraz po przyjęciu chrztu z rąk św. Jana i przed rozpoczęciem publicznej działalności. Wtedy też św. Jan nawoływał do pokuty oraz przygotowania na przyjście Zbawiciela, który będzie chrzcił "Duchem Świętym i ogniem".
   Post jest więc jednym z elementów pokuty. Już w starożytności na znak pokuty posypywano sobie głowy popiołem. Obrzęd ten u chrześcijan nadal stanowi początek wielkopostnego okresu.
   Kapłani posypują głowy popiołem mówiąc "z prochu powstałeś i w proch się obrócisz". Przypominają, jak szybko mija życie.
   Jeszcze na początku XX wieku w Popielec trwały zabawy. Karnawał kończył się pod koniec dnia dopiero wtedy, gdy głowy wiernych zostały posypane popiołem. Rytuał wprowadzono do liturgii Kościoła około IV wieku i aż do X wieku przeznaczony był dla osób publicznie odprawiających pokutę. Ten prosty obrzęd stanowi pozostałość po starożytnej liturgii nakładania pokuty na publicznych grzeszników.  Pokutnicy gromadzili się w świątyni, wyznawali grzechy, kapłan zaś posypywał ich głowy popiołem, nakazując opuszczenie wspólnoty na czas pokuty. Progi świątyń wolno im było znowu przestąpić dopiero po spowiedzi w Wielki Czwartek.
   Z czasem, dla podkreślenia solidarności Kościoła z uznanym za trędowatego grzesznikiem, rozciągnięto wspomniany zwyczaj na wszystkich uczestników liturgii. W XI w. papież Urban II wprowadził ten zwyczaj jako obowiązujący w całym Kościele.
   Popiół jest symbolem umartwienia i nawrócenia się do Boga. Przygotowuje się go paląc gałązki palm wielkanocnych lub innych drzew, które zostały poświęcone w Niedzielę Palmową w poprzednim roku.
   Dawniej, w niektorych regionach Polski, zwyczajowo wyparzano wszystkie naczynia kuchenne, szorowano je popiołem, po to, aby można było uniknąć kontaktu z tłuszczem w potrawach postnych. Gospodynie "troszczyły się" o to, by domownicy odczuwali nieustannie głód. Tak było do czasu II wojny światowej.


4O DNI POSTU
Spójrzmy najpierw na historię tych dni przygotowania do Paschy. Święto Paschy za-częto obchodzić w Kościele w połowie II wieku. Przygotowania do tego Święta po-czątkowo były krótkie, ograniczały się do jednego lub dwóch dni, potem stopniowo okres ten przedłużał się do tygodnia. Czterdziestodniowe przygotowanie do Paschy pojawia się w IV wieku. Trudno dzisiaj określić, który z Kościołów pierwszy wpro-wadził tę praktykę, nie mamy odpowiednich dokumentów ani świadectw. Skoro jed-nak ta praktyka przyjęła się tak powszechnie w całym Kościele, to znaczy że odpo-wiadała duchowej potrzebie chrześcijan.

Dlaczego okres przygotowania do świąt trwa aż 40 dni? Odpowiedź jest prosta. Liczba 40 w Piśmie Świętym posiada bardzo bogatą symbolikę; oto przez 40 dni Mojżesz przebywał na Górze Synaj (Wj 24,18), 40 dni Chrystus pościł na pustyni zanim rozpoczął publiczną działalność (Mt 4,2). Chrześcijanie starali się bardzo, aby ten czas przygotowania do Święta Paschy wynosił rzeczywiście 40 dni. I stąd nawet został przesunięty początek Wielkiego Postu z pierwszej niedzieli tego okresu na Środę Popielcową.

W jaki sposób chrześcijanie w IV, V i VI wieku przeżywali okres wielkopostny? Przeżywali go w podwójnym wymiarze. W IV wieku czas przygotowania się do Paschy był czasem ostatecznego przygotowania do przyjęcia chrztu. Oto do tego sakramentu przygotowują się ludzie dorośli, są już nawet katechumenami od dłuższego czasu, ale w tym właśnie roku chcą przyjąć chrzest, bierzmowanie i uczestniczyć w Eucharystii w sposób pełny, czyli przyjąć Komunię Świętą. Zapisują się u biskupa i rozpoczynają czterdziestodniowe przygotowanie. Przychodzą codziennie, aby słuchać słowa Bożego, modlić się, przygotowują się do chrztu. Domyślamy się, że tej grupie przygotowującej się do chrztu towarzyszą również chrześcijanie, którzy chcą na nowo przemyśleć swój chrzest i pogłębić swoją wiarę. Ale jednak powoli chrzest osób dorosłych ustaje w Kościele; chrzci się dzieci. Nie ma już takiego przygotowania do chrztu jak kiedyś. A okres 40 dni staje się czasem przygotowania do Świąt Wielkanocnych. Wielki Post zmienił swój charakter; staje się okresem przemiany, pokuty, nawrócenia i odnowy życia.

Bardzo głęboką i ciekawą liturgię Wielkiego Postu posiadał Kościół rzymski. W Rzymie powstała tak zwana liturgia stacyjna. Wierni Rzymu pod przewodnictwem papieża, każdego dnia Wielkiego Postu gromadzili się w innym kościele miasta. Wszyscy w sposób wspólnotowy przeżywali, dzień po dniu, okres Wielkiego Postu. Kościół rzymski rozpoczynał okres Wielkiego Postu w Bazylice św. Sabiny i do dnia dzisiejszego tradycja ta jest nadal żywa. Co roku Ojciec Święty w Środę Popielcową udaje się do tej Bazyliki z pobliskiego klasztoru Ojców Benedyktynów, gdzie poświęca i błogosławi popiół i posypuje nim wiernych. W ten sposób trwa ta tradycja, rozpoczęta przed wiekami. Tak tworzył się ten czas, który często nazywamy naszym wyjściem z Jezusem na pustynię.

W jaki sposób dzisiaj mamy przeżywać ten czas przygotowania do Wielkiej Nocy? Czas Wielkiego Postu obecnie ma podwójny charakter. Z jednej strony jest to przypomnienie chrztu, lub przygotowanie do niego, ponieważ w niektórych miejscach na całym świecie wierni dorośli przygotowują się do chrztu i przyjmują chrzest w Wigilię Paschalną. Ale czas Wielkiego Postu ma również charakter nawrócenia, charakter pokutny, a takie zbliżenia się do Chrystusa. Przecież wszyscy potrzebujemy tej wewnętrznej przemiany i wewnętrznej odnowy naszego ducha.

Wiele razy w naszych rozważaniach powracają słowa czterdziestodniowy czas przygotowania do świąt Paschalnych. I w języku łacińskim jest w tej nazwie podkreślona symbolika tych 40 dni. Wielki Post nie posiada odniesienia do liczby 40. W naszej nazwie akcentuje się post, który nazywamy Wielkim Postem. Chrześcijanie zawsze pościli. Mieli oni określone dni tygodnia, w które powstrzymywali się od pokarmu. Wykorzystajmy okres Wielkiego Postu jak najlepiej. Znajdźmy czas na uczestniczenie w piątkowej Drodze Krzyżowej i niedzielnych Gorzkich Żalach. Niech czas pokuty będzie dojściem do „do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa” (Ef 4,13).

tekst-ks. Andrzej Sikorski
POSTANOWIENIA. Sporo ludzi podejmuje jakieś zobowiązania na ten okres. Najczęściej są to bardzo osobiste postanowienia. I bardzo dobrze, bo należy zacząć od swojego podwórka, a więc: będę się uśmiechał do ludzi, pozbieram wokół papierki, nie będę wyprowadzał psa na spacer pod płot sąsiada (w wiadomym celu), będę zbierał i segregował odpady itd., itd.

Modlitwa na Wielki Post PDF Drukuj Email

Niebieski Ojcze, jestem wezwany, aby kroczyć w świetle Chrystusa, Twojego
Syna, i aby wierzyć w jego mądrość.
Podczas Wielkiego Postu poddaję się Mu coraz bardziej i staram się wierzyć w
Niego całym moim sercem.
Wkraczam na ścieżkę skruchy abym w umieraniu dla siebie mógł powstać do
nowego życia.
Panie Jezu, Ty przepowiadałeś pokój dla grzesznego świata i przyniosłeś
ludzkości dar pojednania przez Twoje cierpienie i śmierć. Kocham Cię i z
radością noszę imię 'Chrześcijanin'. Ucz mnie iść za Twoim przykładem.
Powiększaj moją wiarę, nadzieję i miłość, abym mógł zamieniać nienawiść w
miłość, a konflikty w pokój.
Kochający Odkupicielu przez Twoją mękę naucz mnie wypierać się siebie,
umocnij mnie przeciw złu i niepomyślności, a przez to uczyń mnie gotowym do
świętowania Twojego Zmartwychwstania.
Uzdrowicielu ciała i duszy, ulecz choroby mojego ducha, abym mógł wzrastać w
świętości w Twojej nieustannej trosce. Wybacz mi winy przeciwko jedności
Twojej rodziny; naucz mnie kochać tak jak Ty kochasz mnie.
Dobry Mistrzu, naucz mnie pamiętać o godności, jaką mi dałeś na Chrzcie
Świętym, abym żył dla Ciebie w każdej chwili.
Daj mi serce doskonałe do przyjęcia Twojego zadania, abym przyniósł w
przyszłości owoc cierpliwości.
Odnów moją gorliwość do pracy z Tobą w budowaniu lepszego świata, aby moi
przyjaciele mogli usłyszeć Twoją Dobrą Nowinę pokoju i sprawiedliwości.
Amen.


Zakładki:
A JA ZAPRASZAM NA MOJE BLOGI
BARDZO CZĘSTO ODWIEDZAM TE STRONKI
Cieszę się... bo Ty Panie, jesteś naszym Bogiem u ciebie znajdujemy schronienie.Sycisz nas z bogactwa Twego królestwa Twoja łaskawość gasi nasze pragnienie jak świeża woda...
DZIECI MARYI
Nauka,szkoła ,kursy
Parafie mi bliskie
POLECAM
Przyjazń to największy skarb,który jest ukryty na dnie serca...

Smocze strony
STRONKI DLA CIEBIE
TUTAJ ZNAJDZIESZ INFORMACJĘ O KTÓREJ SĄ MSZE ŚW. NA TERENIE CAŁEJ POLSKI!
WARTO ZAJRZEĆ
[ Czytaj ksiege gosci][ Wpisz sie do ksiegi ]
Zaloz Swoja wlasna ksiege za darmo!
Kamilianie w Polsce